• Home
  • Histori
  • Kulturë
  • Politikë
  • Sociologji
  • Totalitarizëm

Peizazhe të fjalës

ose natyra jo aq të qeta

Feeds:
Posts
Comments
« ME DRU, ME METAL
NDERI I KONSUJVE (I) »

PUNË NDERI

June 14, 2010 by Pishak Zhgaba

Këto ditë një histori “diplomatike” po i tërheq vëmendjen opinionit publik shqiptar. Ngjarja flet për një konsull nderi, ose ish-konsull nderi të Shqipërisë, me emër e mbiemër. Por është e qartë se çështja shkon përtej individit, sepse polemikat po prekin aspekte të tjera.

Ja si filloi historia. Në datën 28 maj 2010 një artikull i gazetës italiane “OK Novara” titullohet kështu: “Konsulli promovon binjakëzimin artistik midis Novarës e Tiranës, por mandati i tij diplomatik… ka skaduar”. Gazeta në krahinën e Piemontes flet posaçërisht për qytetarin Giovanni Firera dhe citon Konsullin e Përgjithshëm të Shqipërisë në Milano, znj. Nausika Spahia, e cila është shprehur qartë: “Ju konfirmoj se z. Firera nuk është më konsull nderi i Shqipërisë, pra nuk ka asnjë titull që të përfaqësojë qeverinë shqiptare në asnjë nismë”.

Në artikull citohet edhe Firera, i cili në telefon mbrohet: “Është e vërtetë, mandati im ka skaduar një vit e gjysmë më parë, por nuk është revokuar kurrë nga ministria kompetente. Unë vazhdoj të kem marrëdhënie me Ambasadën e të zhvilloj detyrat e mia institucionale”.

Në datën 2 qershor 2010, në sitin internet AlbaniaNews, në gjuhë italiane, botohet artikulli “Konsuj nderi pa nder”, i autorit Ismail Ademi, i cili flet në përgjithësi për konsujt e nderit në Itali e më pas ndalet në problemin e konsullit në Piemonte. Lidhur me juridiksionin Ademi thotë se në të vërtetë ish-Konsulli Firera mund ta përfaqësonte Shqipërinë vetëm në provincën e Torinos e jo në të gjithë krahinën  e Piemontes. Më tej artikullshkruesi citon edhe ambasadorin tonë në Romë, z. Llesh Kola, i cili i është përgjigjur pyetjes në mënyrë institucionale, duke pranuar se aktualisht Shqipëria nuk ka konsuj as në Torino e as në Piemonte. Ademi përmend faktin e rëndësishëm se emri i Firera-s nuk gjendet në listën e konsujve të nderit botuar në sitin zyrtar të Ministrisë së Jashtme Italiane, ndërkohë që ai vijon të marrë pjesë në shumë aktivitete në emër të Shqipërisë. Për hir të së vërtetës, duhet thënë se Ademi nuk jep gjykime për punën e (ish?) Konsullit Firera.

Së fundi, shkrimi i I. Ademit, lë të kuptojë se rasti i Firera-s nuk është i vetëm dhe u kërkon institucioneve shqiptare që të shmangin situata të tilla të sikletshme për të gjithë.

Lajmi gjen jehonë më të madhe në publikun shqiptar pasi jepet nga gazetarja Irida Cami në televizionin Top Channel. Titulli i lajmit: “Itali, shqiptarët me konsull të rremë” (5 qershor 2010). Në lajm thuhet:

Në aktivitete të ndryshme për promovimin e kulturës, turizmit apo biznesit shqiptar në Itali, shpesh haset emri i Giovanni Firera-s, mik i Shqipërisë dhe për disa vjet konsull nderi në Piemonte. Por kohët e fundit ai ka filluar të përdorë këtë titull edhe pse nuk i takon më, duke harruar një detaj të vogël: mandati i tij ka skaduar prej gati dy vjetësh dhe më pas nuk është rinovuar më.

Një ditë më vonë, në datën 7 qershor 2010, në mbrojtje të Firera-s, mbërrin shkrimi i Paolo Picci, me titull “Diplomacia, arti i panjohur i Ambasadorit Shqiptar në Itali” botuar on line në “Hermenews”.

Autori italian e përmbledh kështu ngjarjen:

Në weekend-in e kaluar një i ashtuquajtur ‘scoop’ shpërtheu në lidhje me postin e Konsullit Honorar për Shqipërinë në Piemente Giovanni Firera. Fatkeqësisht, me pasojat e një mekanizmi të një gazetarie të sëmurë, nën presion dhe mungesë profesionalizmi, lajmi u përhap dhe në web deri tek kanali televiziv i njohur shqiptar Top Channel, duke rritur përtej kufinjve ‘baltën’ që u përpoqën të hidhnin jo vetëm mbi Konsullin e Shqipërisë në Piemonte Giovanni Firera, por dhe për punën e tij në shërbim të shqiptarëve dhe të gjithë vendit.

Përsa i përket akuzës se mandati i konsullit mbaron pas pesë vitesh, Picci shkruan:

kjo për ligj nuk është e fiksuar, përkundrazi, aty thuhet qartësisht se aktivitetet mund te ushtrohen ligjërisht deri ne heqjen e mandatit, që bëhet vetëm nga Ministri i Jashtëm, përmes një komunikimi me shkrim që i drejtohet konsullit Honorar të revokuar, dhe autoriteteve italiane. Për këtë fakt nuk ka asgjë gjurmë.

Muhabeti “trashet” kur autori i shkrimit akuzon rëndë si orkestrues Ambasadorin shqiptar në Romë:

mbetet natyrisht e pamundur te kuptojmë motivin që ka shtyrë Ambasadorin Shqiptar në Romë Kola dhe Konsullin e Përgjithshëm te Milanos që të delegjitimojnë Fireran, kësaj here ne një mënyrë shumë brutale, duke frymëzuar artikuj-hije dhe reportazhe ne mediat-mike. Për ato qe ndjekin çështjet e shqiptareve në Itali qe prej disa kohesh, armiqësia e Ambasadorit kundrejt C.O. Firera nuk është me sekret. Por te bën gjithsesi përshtypje kur sheh duke përdorur metodat e një njeriu që bën politike pa stil, në një mënyrë shume vulgare dhe te papërshtatshme, që nuk ka të bëjë aspak me artin e diplomacisë, qëllim për të cilën janë në Itali.

Doza e akuzës shtohet kur flitet për prishje të imazhit të Shqipërisë dhe të institucioneve të saj:

U preferua nga ana tjetër të hidhej baltë, pa marrë parasysh faktin që, për të goditur kundërshtarin personal u provokua një dëm i madh për imazhin e Shqipërisë dhe institucioneve të tij, duke invaliduar punën e bërë për vite me radhe e të vënë në shërbim të shqiptarëve në Itali, dhe Italisë e Shqipërisë nëpërmjet bashkëpunimeve te rëndësishme. Krejt e kundërta e asaj qe pritej nga një Ambasador, iu dha opinionit publik shqiptar dhe italian një shfaqje diletantizmi….

Paolo Picci i kthehet çështjes një ditë më vonë, më 8 qershor 2010, me shkrimin “Shtypja e medias. Zbulohen akuza të reja kundër Fireras”. Thelbi i shkrimit mund të përmblidhet me këtë fjali: “Qe kjo është një manovër e studiuar ne tavoline, tashme është një fakt qe shikohet qarte nga te gjitha”.

Kaq deri tani për historinë e konsujve shqiptarë, me emra e mbiemra. Përshkrimi, edhe pse i shkurtër, mendoj është i mjaftueshëm. Megjithatë, çka kuptova unë nga ky “skandal”, përveç shijes së hidhur, është se këtu, në të vërtetë, nuk flitet për individë të veçantë, por për institucione e marrëdhënie institucionale. Ndoshta duhet filluar nga funksionimi i këtyre të fundit, për të shkuar tek emrat. Por edhe rruga e kundërt është po aq legjitime, mjafton t’u jepet dinjiteti i duhur institucioneve shqiptare.

About these ads

Mikrofoni

  • Print
  • More
  • Digg

Like this:

Like Loading...

Posted in Diaspora, Mjaft, Politikë | Tagged Ambasada shqiptare, diplomacia, diplomacia shqiptare, diplomatët shqiptarë, konsuj nderi, konsull nderi, Piemonte, Torino | 1 Comment

One Response

  1. on October 12, 2010 at 4:38 pm veliu

    Redaksisë së Gazetës

    Jemi një grup emigrantësh që jetojmë dhe punojmë në qytetin e Firences në Italì, pasi lexuam artikullin e shkruar në gazetën tuaj të nderuar me titull: Letër e Hapur e Shoqatës Kulturore “Çamëria” ku flitet ndër të tjera për ish konsullin e nderit në Firence Ne mendojmë se duke e njohur shumë mirë atë person, duhet pa tjetër të themi edhe ne fjalën tonë për të. Zoti Lutfì i cili i ka marrë me rradhë shumë gazeta për të shkruar për veten e tij me shpresën se do rikethehet në postin që kish, postë që u ezaurua që në vitin 2005 nga shteti shqiptar, duke kujtuar se nuk e njeh njeri.
    Në artikullin me titull “Konsuj Nderi pa nder”, botuar më datë 07/06/2010 në gazetën “Albania News” dhe më vonë “Hermes News” ai ka paraqitur për publikun disa tituj të mara në kohën e regjimit të kaluar. Gjithkush atëhere që kishte vjehërr një person të rëndësishëm në pushtet mundë të merrte edhe më shumë tituj, por për hirë të së vërtetës duke mos kërkuar të vëmë në dyshim ata tituj ne do i thoshnim z. Lutfì:
    Pse ju zotëri, ish konsull nderit në qytetin e Firences shkoni nëpër takime si në Firence ashtu edhe në qytete të tjerë të Italis duke përdorur titullin e konsullit të nderit kur keni 5 vjetë që nuk e kini më atë? Me çfar morali ju shëtisni me atë që nuk ju përket më? Me atë titull “Hije” ju shetisni akoma nëpër Firence duke i kërcënuar bashkë atdhetarët si dhe biznesmenët Shqiptar me (Hijen e rende) ose me iluzionin tende, për një rihypje tuaj të mundëshme në një të ardhme të shpejtë.
    Pse ju, gjoja nën pretekstin e organizimit të “Festave Kombëtare” merni fonde për çdo vitë nga Komuna e Firences, dilni nëpër Biznesmenët Shqiptarë duke lypur lekë atyre, pastaj porosisni amvisat emigrante për të gatuar ushqime të ndryshme që të prezantohen në darkën e festës, dhe pastaj duke mos u ngopur me të ardhurat e mësipërme u shisni Ftesat Shqiptarve për të ardhur në Festat e Nëntorit me çmime tepër të larta deri në 20 €uro për çdo pjesmarrës? Nuk e ke kuptuar akoma se përse shqiptarët nuk vijn më në ato festa, dhe ata që vijnë aty nuk i kalojn të 20-30 vetët. Ku i çon ti ato të ardhura për çdo vitë?
    Si është e mundur që si atëhere kur të larguan nga funksioni i “Konsullit të nderit” ashtu dhe këto kohët e fundit ti po dërgon Peticione nëpër Gazeta Onlin dhe gjoja shtyn njerëz të shkruajn dhe të kërkojnë atë që ti humbe?
    Kush janë pjesmarrsit e nënëshkrimit të peticionit që ti vete ke paraqitur te Gazeta “Albania News” ose te “Hermes News” të cilëve ti atëhere ju kërkove ndihmë:
    Aldo Laca Zv/Presidentë i shoqatës “Toskana-Albania”. Po president i kësaj shoqate hije kush është vallë?. Je ti personalisht që e krijove në kohën kur ishje në komunë, nga ku pastaj peshkove karriken e “Konsullit të nderit” nëpërmjet ndonjë miku të cilin e krijove në komunë, vetëm për përfitime dhe jo per tu shërbyer Shqiptarve.
    Ardian Dyrmishi President i shoqatës “Asdreni”, në Pontedera. Ardiani është nje djalë i mirë nga Elbasani, një këngëtar popullor që as’ka pasur dhe as’ka ndonjë organizatë në Pontdera? Ç’fantazi qe ke e?..
    Edmond Tushi President i shoqatës shqiptare “ Dea” nga Piza, që pikërishtë në vitin 2007 ka qënë vetëm një antarë i “Legës së Artistëve”?
    Apo mos vallë Agim Xhemali, ai djalë i mirë i cili ka kohë që nuk është më Presidentë i shoqatës Atdhetare të nderuar “Çamërija”?.
    Apo i nderuari këngëtari Zija Saraçi, i cili na ka deklaruar tani së fundi, që ishje ti personalisht atëhere që ja kërkove firmosjen e peticionit, me që atëhere ishte pranë teje si bashkëautor në kriimin e “Legës së Artistëve” dhe që pas vitit 2007, ti i ke nxirë jetën atij?
    Kështu pra na ngeli realishtë shoqata jote dhe ajo e “Legës së Artistëve”. Si dhe gjoja 900 persona të tjerë nëpër Toskanë. Shtoj përpara ndonjë 1.sh ose 2.sh se është fare e kollajtë.
    Si ke shkuar ti me Presidentin e shoqatës së nderuar “Italia Albania” Z. Durim Meta si dhe ndonjë shoqatë tjetër të cilën ti e ke denigruar gjatë qënies tënde në atë postë të nderuar të cilin ti po e kërkon përsërì.
    Kush e shtyu studenten D.Xh që të përpilonte Kërkesën me titull “Një konsull nderi në Firence” në mes të muajit Shtator të 2010, për t’ja nisur vija email Ministrisë së Jashtme të Shqipërisë, dhe pikërisht Zotit Ilir Meta. Një kopje u nis me e-mail nga studentja dhe tjetra do të çohet dorazi pranë Instituzionit tonë të nderuar. Mos vallë nuk e shtyve ti atë me anë të Zotit N.Ç, i cili sot është i vetmi person që të rri pranë. Mos vallë nuk i disponon ti dokumentat e atehershme te Peticionit të shoqatave duke i nxjerr nga arshivat e tua?
    Ti ke qënë gjat karrierës tënde si konsull nderi vetëm si një përçarës i shoqatave të krijuara këtu në Firence, ti ke qene nje hakmarres i eger, të gjithë Shqiptarët këtu në Toskanë e dinë mire se si e ke kryer ti rolin e Konsullit. Veset e mesiperme te tuat në kryerjen e një detyre, nuk janë rrjedhojë e ndonjë ideologjije të caktuar, por thjeshtë mungesa në karakter.
    Pra, një person mundë të ketë me dhjetra tituj si dhe Diplloma të marra, por po ti mungoj atij një titull, i cili quhet karakter dhe që është kryesorë në mardheniet me njerzit si dhe në kryerjen e një detyre, ato diplloma kurrë nuk mundë të mjaftojnë.
    Ne shpresojmë se institucioni i nderuar i Ministrisë së Jashtme të atdheut tonë, ka shumë intelektual të rinjë dhe të ndershëm, të devotshëm për të qënë përfaqësues të shtetit tonë amëtar si dhe gjithë komunitetit tonë Shqiptar këtu në emigracion.
    Përshëndesim stafin e nderuar të kësaj gazete të shkëlqyer e cila jep mundësin e mëndimit të lirë të Shqiptarve
    Nga një grupë emigrantësh nga Firence
    Firence më /10/2010



Comments are closed.

  • Lutje bashkëpunëtorëve

    Herë pas here, miq dhe kolegë të ndryshëm më dërgojnë materiale për publikim në blog, si autorë të ftuar.

    Deri më sot blogu ka qenë i hapur për kontribute të tilla; por besoj se ka ardhur koha të zbatojmë një kriter të ri për publikimet nga autorë sporadikë.

    Kolegët janë të ftuar dhe të mirëpritur të marrin pjesë aktivisht në debatet e ndryshme në blog; dhe vetëm më pas të publikojnë aty materialet e tyre. Më shumë se për pluralitet autorësh, kemi nevojë për pluralitet mendimesh.

    Nuk inkurajojmë, nga ana tjetër, kontribute të izoluara nga miq dhe kolegë që përndryshe nuk kanë kohë, mundësi ose dëshirë për t’u aktivizuar në komentet dhe në veprimtarinë e blogut.

    E njëjta gjë vlen për autorë sporadikë, që marrin mundimin të komentojnë vetëm për shkrimet e veta – meqë blogu nuk duhet kuptuar si shtëpi ku merren dhoma me qera.

    Autorët e ftuar në blog duhet të kenë krijuar, kështu, një profil të tyrin virtual nëpërmjet komenteve, sepse ashtu edhe lexuesi do t’i ndjekë më mirë.

    Ky kriter nuk formulohet ad hoc, për këtë apo bashkëpunëtor në veçanti, por është për t’u interpretuar si një kërkesë e arsyeshme, që përmirëson komunikimin e blogut me lexuesin.

    Xha Xhai

  • Reaksione

    peshperitesi on TË ARDHUR E TË IKUR
    Lulian Kodra on TË ARDHUR E TË IKUR
    Bashkimi on Q
    Pishak Zhgaba on TË ARDHUR E TË IKUR
    Pishak Zhgaba on TË ARDHUR E TË IKUR
    Relapso on TË ARDHUR E TË IKUR
    Relapso on TË ARDHUR E TË IKUR
    peshperitesi on TË ARDHUR E TË IKUR
    Xha Xhai on Q
    Bashkimi on Q
  • Enzima

    • MËSIME KLASIKE
    • TË ARDHUR E TË IKUR
    • Q
    • FTESË
    • TE TALLËSH BYTHËN GJUHËSISHT
    • ÇFARË FILMASH SHEH?
    • LLOJE TË CENSURËS
    • MIGRACIONI I HARRUAR
    • KËTA TË SOTMIT
    • ZINI HUNDËT DHE VOTONI
  • Twitter

    • RT @Peizazhe: KËTA TË SOTMIT wp.me/p5CYF-3hp 1 week ago
    • MASH e shqetëson më shumë përdorimi politik i raportit të BB nga opozita, sesa përmbajtja. #ANALFABETIZËM FUNKSIONAL xhaxhai.wordpress.com/2013/04/29/ana… 2 weeks ago
    • RESPEKT PËR DORËHEQJEN xhaxhai.wordpress.com/2013/04/17/res… #KQZ 1 month ago
    • SPJUNLLIQE wp.me/p5CYF-3fc 1 month ago
    • RT @Peizazhe: MË GJEJ NJË FOTO TË BUKUR wp.me/p5CYF-3eT 1 month ago
    Follow @xhaxhai
  • Pineska

    arti Ballkani cargo cult censura demokracia drejtshkrimi Edi Rama emigracioni emigrantët Enver Hoxha Europa fjalët e huaja gegërishtja gjuha shqipe huazimet ilirët institucionet Interneti islami Ismail Kadare Kadareja kanuni katolicizmi kombëtarizmi komunizmi Kosova ligjërimi publik mediat Nënë Tereza pluralizmi politika populizmi privatësia protesta publiku purizmi përkthimi Sali Berisha shqipja e drunjtë shqipja e njësuar shqipja totalitare standardi teknologjia Tirana totalitarizmi
  • RSS Shqipologji

    • Një mohim, dy përcjellore
    • Motra e vogël e “mbetem”
    • Folje e sëmurë
    • Fjalë e lashtë
    • Në kontekst
  • Për ajrim

    • Alb-Club
    • Arbër Shtëmbari
    • Ardit Rada
    • Ba Bai
    • Besnik Pula Blog
    • Bizantin
    • Busulla
    • E-Zani i Nalte
    • Edlira Gjoni
    • Epigraphica
    • Fletore shënimesh (Arbër Zaimi)
    • Flokënaja
    • Gastare
    • Gomari ballkanik
    • Krypa
    • OBOBO News
    • Organizata politike
    • Përpjekja
    • Pëshpërima
    • Peshku pa ujë
    • Poezi shqip
    • Programe shqip
    • Rando Devole
    • Regtima
    • ResPublica
    • Rrethi lakanian i Tiranës
    • Sheshet
    • Shtëpia e librit
    • Sleepwalkers
    • Stalker
    • Tannhauser
    • Tirana Calling
    • Vështrime
    • Xixa
  • Bujrum

    • Register
    • Log in
    • Entries RSS
    • Comments RSS
    • WordPress.com
  • Numëratori Geiger

    • 1,742,741 hits
  • Dosjet sekrete

    • May 2013 (15)
    • April 2013 (24)
    • March 2013 (22)
    • February 2013 (28)
    • January 2013 (33)
    • December 2012 (26)
    • November 2012 (30)
    • October 2012 (27)
    • September 2012 (25)
    • August 2012 (26)
    • July 2012 (30)
    • June 2012 (23)
    • May 2012 (24)
    • April 2012 (21)
    • March 2012 (27)
    • February 2012 (29)
    • January 2012 (32)
    • December 2011 (30)
    • November 2011 (35)
    • October 2011 (31)
    • September 2011 (35)
    • August 2011 (34)
    • July 2011 (24)
    • June 2011 (30)
    • May 2011 (30)
    • April 2011 (24)
    • March 2011 (27)
    • February 2011 (28)
    • January 2011 (36)
    • December 2010 (22)
    • November 2010 (25)
    • October 2010 (23)
    • September 2010 (27)
    • August 2010 (27)
    • July 2010 (24)
    • June 2010 (31)
    • May 2010 (25)
    • April 2010 (29)
    • March 2010 (27)
    • February 2010 (21)
    • January 2010 (26)
    • December 2009 (25)
    • November 2009 (25)
    • October 2009 (19)
    • September 2009 (27)
    • August 2009 (21)
    • July 2009 (23)
    • June 2009 (22)
    • May 2009 (20)
    • April 2009 (23)
    • March 2009 (30)
    • February 2009 (23)
    • January 2009 (34)
    • December 2008 (20)
    • November 2008 (25)
    • October 2008 (17)
    • September 2008 (15)
    • August 2008 (16)
    • July 2008 (18)
    • June 2008 (18)
    • May 2008 (18)
    • April 2008 (14)
    • March 2008 (15)
    • February 2008 (13)
    • January 2008 (17)
    • December 2007 (24)
    • November 2007 (23)
    • October 2007 (21)
    • September 2007 (18)
    • August 2007 (18)
    • July 2007 (22)
  • Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

    Join 5,034 other followers

  • Copyright

    Creative Commons License
    Materialet origjinale në këtë faqe (përjashtuar komentet) by Peizazhe të fjalës is licensed under a Creative Commons Attribution 3.0 Unported License.
    Based on a work at xhaxhai.wordpress.com.

Blog at WordPress.com.

Theme: MistyLook by WPThemes.


Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 5,034 other followers

Powered by WordPress.com
%d bloggers like this: