Feeds:
Posts
Comments

Archive for November, 2011

Që prej një viti e ca, përdor një pajisje leximi numerike: Amazon Kindle. Jam i kënaqur me të, e kam ngarkuar me gjithfarë tekstesh, shumë prej të cilave edhe i kam blerë, por duke i paguar zakonisht fare lirë.

Përveçse praktik – meqë të lejon të bartësh një bibliotekë të tërë në xhep të palltos – Kindle-i më ka bërë edhe t’u kthehem me lakmi klasikëve: Platonit, Plutarkut, Montaigne-it, Voltaire-it, Montesquieu-së, Schopenhauer-it; por edhe Balzac-ut, Hugo-it dhe autorëve të tjerë aq të dashur të shekullit XIX, të cilët tani mund t’i shkarkoj falas kur dhe si të dua. Prej vitesh nuk isha kënaqur madje mahnitur aq shumë me një roman, sa me Njeriun që qesh të Hugo-it, të cilin përndryshe nuk do ta kisha blerë, as rilexuar.

(more…)

Read Full Post »

Me një shkrim të botuar në dy pjesë në “Panorama”, Fatos Lubonja analizon dy prej librave më të bujshëm të Panairit të këtij viti: Kohë e pamjaftueshme të E. Kadaresë dhe Kurban të E. Ramës, duke i parë si shembuj të një lloj letërsie – memuaristika – ku “autori merret me veten, duke e bërë atë personazh,” por e bën këtë “sipas regjisë së egos dhe interesave të tij personale, por krejtësisht në dëm të së vërtetës.”

Për Lubonjën, e gjithë kjo i ngjan një operacioni plastik, i frymëzuar nga vullneti i këtyre autorëve “për të kontrolluar të kaluarën, historinë, për të krijuar një version dominant të kësaj historie që synon, me kalimin e kohës, të eliminojë çdo histori tjetër”, pa çka se, “ajo që zhduket pas këtij operacioni plastik është ajo më e bukura gjë që mund të ishte: vetvetja e autorit, e vërteta e tij e, në një kuptim më të gjerë, njohja. Por kjo nuk ka shumë rëndësi në këtë lloj kulture.”

(more…)

Read Full Post »

Një model për të kuptuar më mirë shkëmbimin e huazimeve mes gjuhëve, është ai që i sheh fjalët e shkëmbyera si baktere ose viruse, të cilat kalojnë nga një bartës në tjetrin (dhe nuk e kam fjalën për çfarë ndodh mes dy gjuhëve gjatë një French kiss-i).

Dihet se vetë termi huazim nuk është i saktë, kur përdoret në gjuhësi; gjuhët nuk i marrin fjalët hua, por vetëm i replikojnë – kështu, kur shqipja mori prej anglishtes fjalën kompjuter, nuk është se anglishtja e humbi këtë fjalë, qoftë edhe përkohësisht; anglishtja nuk i dha shqipes “fjalën”, por vetëm matricën ose shabllonin e saj.

(more…)

Read Full Post »

Blogosfera shqiptare ka ardhur duke u zgjeruar vitet e fundit, çka do të thotë se janë rritur edhe komentet që u bëhen shkrimeve të ndryshme. Nga pikëpamja sasiore rritja është e dukshme, nga ana cilësore gjykimi duhet pezulluar; në fakt, nuk mund të flitet për zhvillim harmonik të blogosferës shqiptare, të paktën në lëmin e komenteve. Këto të fundit janë rritur progresivisht që kur mediat tradicionale lejuan komentimin e shkrimeve të veta në linjë, duke iu afruar formës së blogut, pavarësisht se autori zakonisht nuk merr pjesë në diskutim. Gjithsesi, një farë bilanci për komentuesit në internet – galeria e të cilëve është me të vërtetë e pasur – nuk duket i parakohshëm.

(more…)

Read Full Post »

Të gjithë do të kemi dëgjuar për flash mobs, të cilat Wikipedia i përkufizon si grup njerëzish që mblidhen papritur në një vend publik, kryejnë një akt të pazakonshëm ose ndonjëherë të pakuptimtë, pastaj shpërndahen – dhe e bëjnë këtë për qëllim zbavitjeje, satire ose shprehjeje artistike.

Ato i shoqërohen zakonisht boom-it të teknologjisë së komunikimit dhe rrjeteve sociale, meqë këto kanë mundësuar bashkërendimin e shpejtë të veprimit mes individëve përndryshe të shpërndarë një qytet. I pari flash mob u krijua, gjithnjë sipas Wikipedias, në NYC në vitin 2003, kur një turmë njerëzish u grumbulluan befasisht rreth një qilimi, në qendrën tregtare Macy’s, në Manhattan.

(more…)

Read Full Post »

Kësaj pyetjeje s’i përgjigjem dot menjëherë; ndoshta ka, ndoshta jo; por gjithsesi, nuk do t’i referohesha ashtu një zone urbane të cilën të gjithë vijojnë ta quajnë “qendër” për faj më tepër të një inercie gjuhësore dhe psikologjike.

Sheshi Skënderbej këto ditë është duke iu kthyer publikut, premtim-gjelbërimit dhe sidomos veturave që i vijnë rrotull, karusel për fëmijë të rritur. Megjithatë, kaq nuk mjafton, që ai truall ta meritojë emrin dhe titullin që e ka pasur dikur.

(more…)

Read Full Post »

Ra muhabeti te çfarë është intelektuali i pavarur.

Unë gjithnjë e kam menduar këtë si dikë që kushtëzohet nga interesat e politikës, as i bashkëlidhet ndonjë strukture ose institucioni politik.

Një ministër, bie fjala, nuk mund të jetë i tillë; as zëdhënësi i një partie politike.

(more…)

Read Full Post »

Funksioni kryesor i babait, thotë psikanalisti frëng Lacan-i në seminarin XIX, është “të mahnitë familjen e vet” (“épater sa famille”).

Kjo m’u kujtua, tek lexoja shkrimin e K. Cukalit, “Një njeri i vetëm do të shpëtojë Shqipërinë”, në Shekullin e së dielës dt. 13 nëntor 2011.

Aty Cukali rrëfen si një furgon me udhëtarë ishte bllokuar nga bora në Qafë-Mali dhe askush nuk po kujtohej të dërgonte borëpastruesen për të hapur rrugën; derisa njëri prej udhëtarëve pati idenë e mrekullueshme t’i dërgonte një SMS kryeministrit Berisha. Pas gjysmë ore, u shfaq borëpastruesja, si me magji.

(more…)

Read Full Post »

Natyrisht së pari duhet të biem në një mëndje se çfarë kuptojmë me fjalën reaksionar. Të paktën se çfarë kuptoj unë, por meqenëse nuk kam një përkufizim timin po sjell këtu se çfarë kuptimi i jep trajtës mbiemërore Fjalori i Gjuhës Shqipe (1980) : REAKSIONAR mb. 1. Që bën pjesë në forcat e reaksionit, i reaksionit; që mbështet dhe përkrah reaksionin, që i shërben reaksionit. Politikë (ideologji) reaksionare. Pikëpamje (ide) reaksionare. Qëndrim (veprim) reaksionar. Qeveri (organizatë) reaksionare. Forca (qarqe) reaksionare. Element reaksionar. Vend reaksionar. Shkrimtar reaksionar. Libër (film) reaksionar. Shtypi reaksionar etj.

(more…)

Read Full Post »

Në Shqipërinë e sotme nuk është e vështirë ta dallosh rënien e theksuar të përdorimit të përemrit vetor “ju” me funksionin e nderimit e të respektit gjatë bashkëbisedimit. Ta përcaktosh saktë përdorimin e “ju”-së, në kohë e nga pikëpamja sasiore, është e vështirë për këdo, aq më tepër në mungesë të studimeve të posaçme, por është njëkohësisht e lehtë ta verifikosh atë në praktikë, të paktën në krahasim mes epokash madhore. Fakti është se të folurit me “ju”, kur i drejtohemi dikujt në shenjë nderimi, po përdoret gjithnjë e më pak në ditët e sotme dhe po zëvendësohet  me formën “ti”, që sundon tashmë kudo: nga shkolla në parlament, nga trotuari në televizion, nga sms në e-mail.

(more…)

Read Full Post »

Si një prej lexuesve të hershëm të Kurbanit të E. Ramës, kam pritur me kureshtje të dëgjoj dhe të lexoj përshtypjet e të tjerëve për këtë libër, njëkohësisht edhe best-seller i panairit të fundit të librit në Tiranë.

Kam mbetur i zhgënjyer. Pjesën e luanit, në komentet që kam parë poshtë e lart, e kanë zënë analizat dhe përsiatjet politike, të cilat e përdorin librin si platformë, për të vijuar me spekulime rreth së ardhmes së Ramës politikan, raportet e tij me kolegët dhe rivalët dhe kundërshtarët e vet, mesazhet e koduara për hapje ose johapje, aluzionet për aleanca të mundshme dhe të pamundshme në ditët, muajt dhe në vitet që vijnë.

(more…)

Read Full Post »

Meqë këto ditë protestat e njohura si Occupy Wall Street janë përshkallëzuar, veçanërisht në qytetet e mëdha të ShBA, është vendi t’u hedhim një sy kërkesave politike të këtyre protestuesve, të cilat jo rrallë shtrembërohen dhe përqeshen nga mediat e afërta me establishment-in.

Më poshtë po sjell, të shkurtuara dhe të përshtatura, kërkesat e parashtruara në një dokument të njohur si “The 99% Declaration.” Edhe pse nuk e kam të qartë nëse kjo deklaratë është njohur dhe adoptuar nga të gjitha grupet dhe rrymat e lëvizjes së protesës, divergjencat duket se kanë të bëjnë me çështje procedurale dhe organizative, jo me thelbin e kërkesave të lëvizjes.

(more…)

Read Full Post »

Më thirrën sot paradite në një emision televiziv, për të folur për shqipen e sotme.

Edhe këtë herë, në bisedat me redaktoren e emisionit, m’u konfirmua bindja se shqiptarët, kur flasin për shqipen, shqetësohen se ajo po prishet, kryesisht për shkak të fjalëve të huaja që përdoren mbarë e mbrapsht, pa kriter.

Njëlloj si Frang Bardhi, që gati katërqind vjet më parë, vërente se shqipja “po bdaret e po bastardhohet…”

(more…)

Read Full Post »

Ju thoni vija të bardha, mua më vjen ndërmend fëminia.

Unë fëmija e kisha merak të madh që të mos lija vija të bardha në rrugë pa i kapërcyer.

Ishin kohë të tjera – me automjetet po aq të rralla sa helikopterët, por edhe po aq të zhurmshme.

(more…)

Read Full Post »

Older Posts »

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 5,043 other followers

%d bloggers like this: