Pa vënë ende në buzë kafen e mëngjesit, numrat na heqin dëshirën për të vazhduar me dy biskotat e zakonshme. Edicionet informative, para se të japin temperaturat e ditës, na komunikojnë treguesin Nikkei në Tokio, pastaj me mbarimin e parashikimeve të kohës, mes temperaturash në gradë celcius e shpejtësi erërash, na sjellin shifrat e papunësinë, për të vijuar me sondazhin e ditës së mëparshme, ose me kursin e këmbimit… Ndërkohë bursa në Europë sapo ka nxjerrë në ekranet e veta shifra të freskëta, kurse konferenca e paradites për demografinë sapo ka komunikuar luhatje të rëndësishme të popullsisë, në pritje të simotrës pasdite, që do të flasë me Power Point për ekonominë dhe shoqërinë. Leximi i gazetës që do të blejmë poshtë pallatit, do të kthehet në garë interpretimi shifrash të interpretuara nga dikush tjetër.
Fakti është se bombardohemi çdo ditë me tonelata të dhënash eksplozive, jemi të zhytur deri në grykë në një det me shifra, shpërqendrohemi nga grafikë me ngjyra në trajtë tortash e kallamash sheqeri, na merren mendtë përballë tabelave me përqindje dhjetore, verbohemi nga numrat gjithnjë e më të saktë pas presjes… Qytetari global është përnjimend në ditë të hallit. E jo vetëm për faj të mediave. Mirëpo, kjo botë plot të dhëna e numra është bërë vallë më e kuptueshme për ne vdekatarët e thjeshtë?
