XHIHAD

nga Besnik Sinani

Për sa mundem të mbaj mend, hera e parë që kam ndeshur në median amerikane që fjala “jihad” (xhihad) të përdoret, jo për të përshkruar veprimtarinë e luftëtarëve fanatikë, anti-perendimorë të fshehur në malet e Afghanistanit, por si fjalë e integruar në leksikun e anglishtes për të përshkruar një qëndrim social organik, konservator e me ngjyrim fetar ishte më 1999, kur kryetari i Bashkisë së New York-ut në atë kohë, Rudy Giuliani, hodhi në gjyq Muzeun e Brooklyn për ekspozimin e Holy Virgin Mary të Chris Ofili, të kompozuar me bajga elefanti, ekspozim që u konsiderua fyes nga besimtarët katolikë në Amerikë. Një gazetë New York-eze e quajti përplasjen e Giulianit me Muzeun dhe përpjekjen e tij për të ndalur fondet shtetërore për muzeun si “xhihadi i Giulianit.”

Read Full Post »

FE TË REKRUTUARA

Akti terrorist i bishës bjonde Breivik kërkoi të paraqitej si shprehje e një lloj “fundamentalizmi të krishterë”, i cili i kundërvihej në dukje islamizimit të Europës, por në të vërtetë do të shërbente si kundërpeshë e “fundamentalizmit islamik” dhe terrorizmit që ky ka frymëzuar.

Nuk di sa i saktë është termi “fundamentalizëm” në këtë kontekst; më tingëllon keq për shumë arsye, nga të cilat kryesorja është se unë nuk besoj që Krishterimi dhe Islami, qoftë edhe në leximet e tyre më literale, mund të përdoren për të përligjur terror dhe vrasje njerëzish të pafajshëm.

Prandaj më mirë do të ishte të flasim për interpretime radikale, ose ekstreme (të skajshme) të këtyre feve, nga individë ose lëvizje sociale të caktuara.

Read Full Post »