nga Doan Dani
Ndjeshmëria e lartë e aglomerateve shoqërore ballkanike ndaj kufijve identifikues, që në krahasim me ambientin aktual evropianoperëndimor mund të ngjasojë me një mutacion social ose me fosilet e shekullit të nacionalizmave, pa dyshim është rezultat i përpunimeve ideologjike të shtresëzuara si nga institucionet kulturore, fetare dhe politike, ashtu edhe nga rrethana të veçanta të cilat kanë ndikuar në kultivimin e izolimeve, ndjesive të përkatësisë dhe diferencimeve akoma më të dukshme.
Do të ishte i pambarueshëm një shtjellim i kufijndërtuesve tashmë tradicionalë, si etnia, gjuha, feja dhe kultura në kuptimin e përgjithshëm, po ashtu edhe elementet anësore të lidhura me ato, aq imtësisht të interpretuar nga vëmendja e Nicole Janigro në L’esplosione delle nazioni, për sa i përket realiteteve të ish-Jugosllavisë, ku, sa për ngjërim, vlen të kujtojmë se si një gjellë e thjeshtë i ndante kroatët nga serbët – jo të gjithë – duke e konsideruar tradhti përdorimin e recetës serbe dhe anasjelltas.
