Tema që hapëm para pak ditësh, për raportin mes përshkrimit dhe parashkrimit në gjuhësi dhe veçanërisht në leksikografi – ose në kriteret e zgjedhjes dhe paraqitjes së fjalëve në fjalorët – m’u kujtua sot, kur vura re, rastësisht, se fjalorët e shqipes, si ai drejtshkrimor në MS Word, ashtu edhe Fjalori i Shqipes së Sotme dhe disa fjalorë dygjuhësh që kam, nuk e pëlqejnë fjalën kinezçe, por rekomandojnë, tërthorazi, të përdoret kinezisht në vend të saj.
Tani, unë gjithë jetën nuk e kam përdorur ndonjëherë këtë kinezisht në ligjërimin e folur; sikurse nuk kam përdorur as koreanisht, bie fjala; dhe nuk kam dyshim se në regjistrin e folur mbizotëron forma kinezçe; mirëpo ja që qëndrimi “zyrtar” i leksikografëve paska qenë që këtë fjalë ta shpërfillin deri në atë pikë, sa ta lënë krejt jashtë fjalësit – unë do ta kisha futur, me shënimin bised., për ta orientuar përdoruesin e fjalorit, të paktën, për regjistrin.
