Posted in Gjuhësi, tagged drejtshkrimi, e folmja qytetare e Tiranës, elbasanishtja, gegërishtja, gegërishtja letrare, gjuha e folur, gjuha e shkruar, gjuha shqipe, Kongresi i Drejtshkrimit, kosovarishtja, mësimi i gjuhës në shkollë, norma drejtshkrimore, norma gramatikore, parimi etimologjik, parimi fonetik, parimi fonologjik, shkodranishtja, shkolla, shkrimi shqip, shqipja e folur publike, standardi, të folmet, toskërishtja, toskërishtja letrare, valutë e fortë, variantet letrare on March 29, 2013 | 1 Comment »
Gjithsekush lind në një gjuhë, e cila e flet para se ky ta flasë, duke ia hapur dyert e socializimit.
Edhe shqiptari, si rregull, lind në një shqipe të tillë, të cilën në vija të trasha gjithnjë mund ta karakterizojmë si të folme.
Çdo e folme është trajtë e folur e gjuhës; vetëm ashtu ekziston.
Asnjë e folme nuk përkon me standardin, ose shqipen publike të njësuar. Megjithatë, disa të folme janë më afër të standardit, të tjera më larg.
Posted in Gjuhësi, Histori, Letërsi, tagged albanologjia, Gjon Buzuku, Musa Ahmeti, Peter Prifti, Robert Elsie, shkrimi shqip, Teodor Shkodrani on February 24, 2012 | 2 Comments »
Mbrëmë, kur kërkoja një referencë për mbishkrimet shqipe, ndesha në Teodor Shkodranin – ose në veprën më të hershme në shqipe, e cila ende nuk është parë nga askush, veç zbuluesit të saj, Musa Ahmetit.
Sikurse të gjithë të interesuarit e dinë, Musa Ahmeti – studiues shqiptar i bazuar në Zagreb – lajmëroi botën mbarë se kish zbuluar librin më të hershëm shqip në arkivin sekret të Vatikanit: një dorëshkrim i vitit 1210, nga një Teodor Shkodrani, në trajtën e traktatit filozofik, teologjik dhe historik.
Posted in Gjuhësi, Histori, Kulturë, tagged Bardhi, Bogdani, Budi, katolicizmi, kundërreforma, Matranga, shkrimi shqip on September 23, 2009 | 6 Comments »
Kjo është pjesa e tretë dhe e fundit e këtij materiali, të cilin e dërgoi në blog autori Doan Dani
Duke iu rikthyer letërsisë së hershme shqiptare (në gjuhën shqipe), pionieri i parë i saj, deri sot, është padyshim Buzuku. Nga titulli i veprës ‘Meshari’ kuptohet qartë qëllimi fetar: gjuha si mjet dhe jo identifikim. Libri përmban meshë, komente të lutjeve, dhjetëra urata, 27 psalme, pjesëza biblike, katekizëm. Tema këto, të toleruara në vulgare nga Kunderreforma, siç pohojnë Çabej dhe Ashta, përkundër qëndrimeve të Shuteriqit dhe Zamputit.
Posted in Gjuhësi, Histori, tagged gjuha shqipe, katolicizmi, shkrimi shqip on September 20, 2009 | 1 Comment »
Këtë material, që do ta nxjerrim me disa pjesë, e ka dërguar në blog autori Doan Dani, me ç’rast edhe e falënderojmë [Xh2]
Besimi në rolin nacionalist të Kishës së Romës shkakton paqartësi doktrinale, nëse pretenduesit e këtij fakti do të lexonin mësimet e Mesias: “Nëse ndokush vjen tek unë e do më tepër babain, nënën, gruan, fëmijët, vëllezërit, motrat, madje edhe jetën e vet se sa mua, nuk mund të jetë nxënësi im”, apo “Kush e do të jatin e të jëmën më shumë se mua […] Kush e do djalin apo vajzën më shumë se mua, nuk është i denjë për mua”.
 | Xha Xhai on Feja si majdanozi |
 | Nejona on Feja si majdanozi |
 | Relapso on TË ARDHUR E TË IKUR |
 | ipare on TË ARDHUR E TË IKUR |
 | LG on TË ARDHUR E TË IKUR |
| Xha Xhai on TË ARDHUR E TË IKUR |
| ipare on TË ARDHUR E TË IKUR |
 | xhibi on TË ARDHUR E TË IKUR |
| Xha Xhai on TË ARDHUR E TË IKUR |
 | highlander on TË ARDHUR E TË IKUR |
Shqipologji
